ប្រពៃណីបំពាក់ចិញ្ចៀនភ្ជាប់ពាក្យកើតឡើងគ្រាដំបូង ក្នុងរាជរងរបស់ប្រទេសអូទ្រីសដោយចក្រ ពត្តិម៉ែកស៊ីមីលៀន ជាមួយព្រះនាងមែរី នៅតំបន់បឺរ កាន់ឌី ។
ហេតុផលដែលចិញ្ចៀនភ្ជាប់ពាក្យភាគច្រើន ជាពេជ្រ ព្រោះពាក្យថា (ពេជ្រ) មកពីភាសាក្រិកថា មានន័យថា គង់វង្សយូរអង្វែង សមស្របទុកប្រើប្រាស់មួយជីវិត ។
ក្រិកបុរាណជឿថា ពន្លឺចិញ្ចាចចិញ្ចែងរបស់គ្រាប់ពេជ្រ គឺពន្លឺជះចេញពីភ្លើងតណ្ហារបស់គូស្នេហ៍ ។ ដូច្នេះពេជ្រជាអលង្ការដ៏មានតម្លៃបញ្ជាក់ពីទឹកចិត្តស្នេហា ។
ហេតុផលដែលត្រូវពាក់ចិញ្ចៀននៅម្រាមនាងដៃឆ្វេងមកពីជំនឿបុរាណថា ម្រាមនាងដៃឆ្វេង មានសរសៃឈាមពិសេសឈ្មោះ ឬសរសៃឈាមស្នេហ៍ ដែលជាសរសៃឈាមភ្ជាប់ទៅកាន់បេះដូង ។
ក្នុងរជ្ជកាលព្រះអង្គម្ចាស់អែតវើដទី៦ នៃប្រទេសអង់គ្លេសបានចេញច្បាប់ថា ម្រាមនាងដៃខាង ឆ្វេងជាម្រាមស្របច្បាប់ក្នុងការពាក់ចិញ្ចៀនបញ្ចាំចិត្ត ។
កងដៃ
ដើមកំណើតដំបូងបំផុតរបស់កងដៃ មិនមែនដើម្បីភាពស្រស់ស្អាតនោះទេ មានមនុស្សពីរក្រុម ប៉ុណ្ណោះ ដែលពាក់កងដៃគឺក្រុមទាហានដែលត្រូវពាក់កងដៃឆ្លាក់ឈ្មោះខ្លួនឯង ទុក ប្រសិនបើចេញច្បាំង ហើយស្លាប់ គឺអាចសម្គាល់បានថាជាអ្នកណា ។ ចំណែកក្រុមមួយទៀត គឺអ្នកជំងឺក្នុងមន្ទីរពេទ្យគេ ពាក់បង្ការអាការៈ មិនស្រួលដូចជាសន្លប់ដកចង្កាមាន់ម្ហូបៗនិយាយមិនចេញឱ្យគ្រូពេទ្យ ដឹងថា ជាអ្នកណា ហើយពិនិត្យប្រវត្តិការព្យាបាលបានត្រឹមត្រូវ ។
កាល៥០០ឆ្នាំមុនគ.សនៅអ៊ីរ៉ង់ អ្នកចម្បាំងតែងតែពាក់កងដៃនៅដើមដៃ ។
ជនជាតិអាមេរិកខាងត្បូងនិយមពាក់កងដៃឱ្យទារក ដើម្បីការពារព្រាយបិសាច ។
ក្នុងមជ្ឈដ្ឋានកីឡា អ្នកលេងតិន្និស ចូលចិត្តពាក់កងដៃ ឬប្រឡៅដៃ ព្រោះជឿថា ពាក់ហើយមាន សំណាងល្អ ។
ក្រវិល
កូនប្រសាស្រីជនជាតិចិនត្រូវគេហាមពាក់គ្រឿងអលង្ការរបស់ខ្លួន ចេញពីផ្ទះក្នុងពេលកូន កំលោះមកទទួលត្រូវពាក់តែក្រវិលដែលម្តាយរបស់ស្វាមីឱ្យមក តែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះគេជឿថា ប្រសិនកូនក្រមុំ ពាក់ក្រវិលត្រចៀកខ្លួនឯង ចេញពីផ្ទះទៅចូលផ្ទះខាងកូនប្រុស ទុកដូចជញ្ជូនមាសប្រាក់ ឬសំណាងល្អពីផ្ទះកូន ក្រមុំទៅឱ្យកូនប្រុសទាំងអស់ដែរ ។ ប៉ុន្តែបើសិនចង់បញ្ជាក់ពីភាពមានបានរបស់ខ្លួនឱ្យភ្ញៀវស្ងើចសរសើរ គឺចាំដល់ពេលជិះរថយន្តផុតពីផ្ទះខ្លួនទៅទើបយកគ្រឿងអលង្ការមក ពាក់បន្ថែមទៀត ។
ជនជាតិចិនជឿថា កូនក្រមុំគួរយកក្រវិលនិងគ្រឿងអលង្ការមកពាក់ពេលជិះរថយន្តកាត់មុខ ធនាគារ ដើម្បីបានទាញយកលាភសំណាងមាសប្រាក់ជាប់តាមខ្លួនចូលទៅផ្ទះស្វាមី ។
ចោរសមុទ្រពាក់ក្រវិល ព្រោះជឿថា ធ្វើឱ្យភ្នែកភ្លឺល្អ ។
No comments:
Post a Comment